Onze 1e eigen videoclip 🙂

Mijn twee goede vriendinnen Corinne en Britta van o.a. ‘All The Way In’, komen nu al 3 jaar in de zomer bij mij voor North Sea Jazz. Dit is een gouden week voor mij. Heerlijke gesprekken, voortdurend improviseren en ook nog een demo opnemen. Door Corona ging NSJ niet door, maar hadden wij tijd voor deze song.
Ik ben al jaren bezig met kleine produkties maken thuis.
De opnames zijn bij mij gebeurd, net als de basismix.
Frans Verburg heeft de zang verder prachtig afgemixed.
Britta heeft later de video beelden erbij gemaakt.

Afscheid van de puppies, zomer 2020

Meer dan 10 jaar heeft de vereniging Pop-Up kinderkoren gehad.
Veel leden vroegen mij om hun zoon of dochter les te geven en zo gezegd zo gedaan.
Het begon met een klein kinderkoor en paar jaar geleden waren het 3 verschillende koren; de puppies, in between en sweet-up. Er was ook een goede doorstroom in de groepen.
Ook deze koren hadden elke tweeeneenhalf jaar een prachtige show in Zuidplein theater.
In al mijn lessen staat zelfbewustzijn centraal; de kinderen konden zonder mij een show draaien. Ze hadden solo’s, wisten zich te presenteren, en kozen zelf hun repertoire.
Ik heb genoten van hun energie en lieve aandacht.
Helaas liep het ledenaantal langzaam achteruit.
2019-2020 werd het jaar dat er alleen nog puppies over waren.
Helaas te weinig om na dit seizoen verder te gaan.
De concurrentie in kinderkoren is de afgelopen jaren groter en groter geworden en woon ik niet in Oud-Beijerland, waardoor ik zelf geen reclame heb gemaakt.
Zodoende komt er nu helaas een eind aan.

Met 8 puppies zijn Frans en ik het nieuwe seizoen ingegaan en wat zijn ze ongelofelijk gegroeid!
Ze waren hard aan het werk om nog één show te geven, maar door Corona kwam ook hier een eind aan.
Frans kwam met het fantastische plan om ieder kind een eigen demo te laten opnemen bij hem in zijn (nieuwe) studio.
Zo gezegd, zo gedaan.
Elk kind heeft zijn/haar eigen lied gekozen en mocht eenmalig 30 minuten oefenen.
Twee weken later is toen de échte demodag gekomen en weer heeft elk kind in 30 minuten de demo ingezongen. Hier en daar zijn kleine stukjes van dag 1 gebruikt.

Hieronder is het resultaat, ik ben ongelofelijk trots, ze hebben het allemaal zo goed gedaan! Hiermee sluit ik deze fase dan ook met een grote glimlach af. Ik heb intens van alle kinderen genoten en wie weet kom ik hen weer tegen op een andere plek. Iets zegt me dat de kinderen blijven zingen en hun stem niet verwaarlozen 😉

En ik doe deze studie nóg een jaar. In Calefornia realiseerde ik me dat de stof fantastisch was en ik beslist meer tijd en oefening nodig had. In september vraag ik Rhiannon of ik nog een keer mee mag doen. En haar antwoord is Ja!
Dit keer in een geheel nieuwe groep.
Agaath, Doris, Babette, Sonja, Germaine, Nick, IdaJo, René, Laura, Fiona, Lisa, Jess, joanne, Monique, Suzette en Dominique. Rhiannon is in haar kracht, ze is lekker thuis en mag ons les geven in haar eigen studio.

De eerste week van dit programma van drie weken is wederom in Hawai.
Ik heb een dramatische vlucht; het toestel van United mag niet opstijgen en de mensen worden eerst heel schiphol doorgestuurd en daarna naar hotels geleid. Ik ga zelf bellen en krijg het voor elkaar via Frankfurt, San Fransisco, Honolulu te vliegen en toch op tijd aan te komen. Bizar veel stress, maar ik red het wel. In Amerika slaap ik dan in een superdure cabine op het vliegveld. En dat doet me goed.
In Hawai ben total loss. Ik moet echt bijkomen en ga niet mee met Joanne en Germaine en Rhiannon naar de stad.
Het duurt dan ook 2 volle dagen om weer te normaliseren.
De groep is erg fijn. Ik voel me welkom en dring mezelf ook niet teveel op.
Hawai is bizar mooi en dit keer niet zo warm. Soms erg zonnig, maar ook best wat regen en kou.
Cara en Emma koken weer voor ons en dat is bizar lekker!

De ontwikkeling die we allen doormaken heeft vele kanten: muzikaal, dansant, spiritueel, samenwerking/teambuilding en extreem persoonlijk. De diepe samenwerking met elkaar vraagt vertrouwen en vergeving. Het ego is kwetsbaar en oordeelt snel, het afkeuren van zichzelf ligt steeds op de loer.
Bij mij is er ook nog eens een herbeleven van gevoelens uit het verleden.
Vorig jaar kwam ik mijn overleden moeder tegen. Dit liet diepe sporen achter, maar heeft me ook veel gebracht.

Rijke frases, mooie harmonieën, ritmes, interlockende patronen, counter melodiën, onregelmatige maatsoorten, samenzang, liefde en vriendschap en adem. Dit hoort bij deze cursus.

De tweede week is in Perugia op het landgoed van de ouders van Flavia, Il Corniolo.
Flavia en haar zus Claudia verzorgen ons op ongelofelijke wijze met geweldig italiaans eten.
Mijn muzikaliteit en spiritualiteit hebben weer een enorme boost gekregen. Ik begin langzaam grip op de stof te krijgen. Ik ervaar ook meer rust dan vorig jaar. Mijn vermogen om te luisteren en om samen te werken groeien nu gestaag. Het improvisatie veld is nog steeds nieuw voor me, maar begint steeds meer vorm te krijgen.
Ik kan beter impulsen volgen en ben minder aan het leiden. Het feit dat ik thuis steeds de leiding moet pakken is natuurlijk moeilijk loslaten. Het blijft zingen in het moment, geen vooropgezet plan, proberen om niet te sturen, niet te bedenken maar waarlijk de impulsen van je stem en lichaam volgen.
Deze groep is teder en liefdevol. Misschien is het ook de tragische dood van Dominique die ons zo bij elkaar laat zijn.
Hoe dan ook, Rhiannon heeft het vermogen ons te verbinden en te laten samenwerken.
Onze co-pilots zijn fantastisch. Ik ben gek op allebei. Germaine is 72 en prachtig en verstilt. Sonja, is een spring in het veld met een heerlijke stem (prachtige lichte edge) die me in haar jodelen totaal meeneemt.
Halverwege hebben we met Tony Majdalani mogen zingen. Een libanese percussionist die echt iets toevoegt aan ieder individu.

En dan de laatste week in Atlanta.
Op de fiets door zwart en wit Atlanta. Geschocked door de rassenstrijd.
Closure van dit jaar en vorig jaar. Zoooo enorm veel geleerd en ervaren. Zo blij met al deze nieuwe mensen en geluiden. Voor altijd geraakt door deze vorm van muzikaliteit en voor altijd zal dit in mij voortbewegen als een oneindige stroom.

Een paar foto’s en video’s van deze laatste week.

Spanje 2019, zomervakantie met mijn gezin; Friede (man) en Arthur (zoon).
Een bijzondere reis weer met mijn gezin.
3 weken op vakantie in Spanje en een beetje Frankrijk.
Na de Camino Santiago te lopen was de beslissing weer naar Spanje te gaan makkelijk.
Vooral het 15 dagen kamperen was bijzonder.
Veel zon, maar af en toe ook regen en kou.
En dan is k(r)amperen best heftig. Mijn spieren en gewrichten willen dat toch niet meer echt..
Noord-Spanje aan de voet van het gebergte ‘Picos d’Europa’. Een schitterend gebied, lieflijk en ruig met adembenemende natuur.
We hebben stevig gewandeld, veel geklommen, gefietst (vooral berg op, pfff) en zelfs aan het zwembad gelegen (uniek voor ons 🙂.
Arthur is steeds beter gaan klimmen en is nu een soort berggeit.
Friede is de berggids en planner van de reis.
En hij neemt ons naar de mooiste plekken.
Gezamenlijk zijn wij dan de familie strömbags.
Wij vonden alledrie dat de Spanjaarden zo leuk zijn; zo gewoon & zo relaxed, lieve mensen.
We hebben genoten.
Dit is zeker een bestemming om naar terug te keren!
Wat foto’s van onze avonturen.

All the way in 2018 Montreal

Het is nu een maand na de afsluitende week ‘All the way in’ Montréal met Rhiannon.
Het is woensdag 21 november en ik wil schrijven wat voor moois ik heb meegemaakt.

Dit jaar heb ik drie weken op drie plekken gewerkt met dezelfde groep:
Februari was ik bij Rhiannon op haar farm in Hawai. Hierover heb ik ook op deze site geschreven.
In juli een week in Asilomar in California (zie dit bericht) en in oktober een week in Montréal.

De derde en afsluitende week in Montreal is intens.
We werken bijna voortdurend aan groepsimprovisties.
De verschillende onderdelen vallen steeds meer op hun plek.
Heel bijzonder zijn onze momenten met Sarah (danseres), Jeremy (bassist) en onze Marino de percussionist.
Vooral mijn angst om solo te improviseren met een van hen.

We krijgen zojuist de foto’s van een werksessie in Montréal en ons afsluitende concert.
Kijk in de galerij naar alle schitterende foto’s.
Het is een ongelofelijk jaar geweest met alle zangers, instrumentalisten en dansers.
Er zijn zoveel mooie momenten geweest met iedereen.

Ik mis de intensiteit, de samenwerking, de verbinding, de inspiratie van iedereen.
Wat een kwetsbaarheid hebben we allemaal laten zien.
En wat hebben we veel geleerd en zijn we met elkaar versmolten.
Ik heb onschatbaar veel geleerd!
Ik zal niemand vergeten.

Dit jaar is zo goed geweest dat ik besloten heb nog een jaar te doen.
ATWI19 zal mij ook omarmen.
De lessen sluiten zo goed aan bij mijn muzikale ontwikkeling dat ik door wil gaan.
Het zullen helaas andere deelnemers zijn, maar met hen zal ik ook weer verbinden.

De oefeningen bevatten improvisatie in duetten, trio’s, kwartetten, 5 (turn)formaties, orkest, murmuration, soundhealing, dans, werken/improviseren met instrumentalisten, ritmische oefeningen,  je eigen song schrijven in een onregelmatige maatsoort, cirkel zang, bestaande songs studeren voor scatten en nog veel meer.
Veel oefeningen zijn terug te vinden in het boek ‘vocal river’ van Rhiannon.
De nadruk bij alles wat we doen ligt op ‘stream of consiousness’, oftewel blijf volledig in het moment.
Plan helemaal niks/heb geen vooropgezet plan.
Laat alles gebeuren wat er op dat moment in je opkomt.
Voor mij voelt dit alles als een ode aan je pure muzikaliteit.
Bedankt lieve fantastische mensen, bedankt Rhiannon.
Laat mij in deze energie ondergedompeld blijven!

De bossen in Canada zijn vol van de herfst 2018,  het is ‘indian summer’ 🙂

Deze 2 weken gaan Britta en ik eerst samen op pad en daarna starten we in onze groep.
We verkennen een paar dagen de stad en kijken bij het koor van EveMarie.
Daarna gaan we naar park de la Mauricie en bezoeken lieve vrienden van Britta.
Zaterdag ontmoeten we de groep, gaan naar de markt voor boodschappen en betrekken onze appartementen.
Zondag start onze laatste intensieve week met elkaar:
Meditatie, orkest, 5 turn, 3 face front, murmuration, intimiteit in aankijken, improviseren met Jeremy de bassist, dansen met Sarah, samenzingen op de McGill universiteit, improviseren met de percussionist Marino, en afsluitend ons magische concert.

We spelen voor een 100 koppig publiek en hebben na een introduktie alleen improvisatie te geven.
Supereng en boeiend. We hebben nog nooit met Sarah, Jeremy en Marino samen gewerkt en de ruimte is veel kleiner dan onze oefenruimte.
Het publiek is erg enthousiast, zowel tijdens ons optreden als na afloop. Jong en oud vond het interessant en goed.
Ik voel me geweldig en heel trots 🙂
En heeeeeeeel moe.

ps: the fact is that each and every one of us carries with us, at all times, a most valuable instrument for healing: our own natural voice. When you start opening uour voice-whether in a hum, thurough sounding long tones, by improvising, or with a favorite song-it’s like a fountain and you can’t stop the flow. If you keep yourself ‘in the open’ by vocaliszing every day (or as often as you can), your voice becomes you protection, your buddha mind, your fountain of wealth and health, a soothing balm , the precious child that you adore, your chosen mother.
From Silvia nakash, Free your voice.