Climbing Frame

Geschreven deze zomer in Spanje en daarna langzaam uitgewerkt.
Uiteraard weer met Frans Verburg in de muzikale ideeen en produktie.
Met dank aan Mia Iwanski die mij vroeg hier een lied over te schrijven.
De tekst verteld over een klein meisje dat dolgraag aan het klimrek hing.

 

Climbing frame

A
The little girl walked the forest trail
Her bare feet would never fail
To find the path that led over grass, it led over sand
To laugh and play on her sacred land

B
Through the forest she ran, as fast as she could
The trees were her best friend
Climb their branches so high, touching the sky (fearless)
Climb until the end

A
She reached this magical spot
Her eyes, her eyes were caught
Rising up, the forest made way, a castle of steel, her place to play
A climbing frame, became her home, place to hide and roam

B
She wanted to feel, the warmth of the steel
Sometimes it felt unreal
upside down she would turn, every move she could learn
This made her body yearn

B
She was wild child,
fearless and free
She loved to be alone, alone
But needed to flee

A
From him, the master of the house
He’s mourning, the death of his spouse
The mother she’d never known, her memory faded, no image was shown
He had a powerful hand, she didn’t understand, she left

B
Entered her castle, she was it’s queen
Her hair so blond, almost gave light
in this place her mind, safe and bright
to the forest green

AMA, een tribute aan adem, vrouwzijn en energie

bedachtzaam

Ik wil weg, een wat oudere song in een nieuw jasje

Het opnemen thuis met Frans Verburg als mijn producer werpt zijn vruchten af.
Ik ben in staat om op een ‘eenvoudige’ wijze mijn songs te interpreteren.
Frans vraagt me steeds om niet teveel de CVT ‘trukendoos’ open te zetten.
Hierdoor zing ik op een meer natuurlijke wijze.
Bij Rebel bleek dit al te werken en nu weer.
Ik ben heel blij met dit mooie resultaat.

Dit is een best ‘zware’ song, vanuit mijn hart geschreven over het onderwerp depressie en bipolariteit. Mijn moeder was getroffen door bipolariteit en verliet het leven toen ik 4 jaar oud was. Ik heb aansluitend 2 jaar in een pleeggezin gewoond en ben toen weer bij mijn vader ‘thuis’ gekomen. Vanaf ongeveer mijn 11e levensjaar begonnen mijn eigen periodes van depressies.

Deze song verteld over een moment van groot verdriet en mijn wens om te verdwijnen.